Ons moeder durre schort.

Ons moeder durre schort.*

Ons moeder durre schort
die was mar van katoen
Die droeg ze alle dagen
dan was ze in haar doen.

Ons moeder droeg ne'schort
ne bonte deur de week
Ne witte vur de zondag
die dan wel deftig leek.

Ik zie ons moeders schort
mee brood er tegenoan
Daor tikte ze 'n kruiske tege
eer zou ze nie aan 't snije gaon

Ons moeder durre schort
daar kroop ik gere onder
Als ik verlege was van mense
of bang van bel of donder

Onder ons moeder schort
mar da wier ons nooit gezeed
Zaat ieder joar 'n kiendje
van de zurg ha'n wij gin weet.

Ons moeder he'op heure schort
al hel wa luiers opgespeld
d'n ene kleine was nog nie droog
of van d'n andere was z'uitgeteld.

Mee ons moeder dure schort
onder aan de rechtse tip
Poetste ze onze oren
veegde kruimels van ons lip.

Ons moeder durre schort
da he'k nog nie verteld
Wiere de bonen ok gepeld
en de erpels in gescheld

Als ons moeders schort
tot de draad toe was verslete
Was hij als stof of schoteldoek
bij lange na nog nie vergete

Onder ons moeder durre schort
leefde 'n tevreje ziel
Die alles aan hier boven liet
ok als er wa te treure viel

Onder ons moeder durre schort
was 't als kind goed toeve
Mar nou geloof ik irlek toch
da't nou nie mer zou hoeve.

*Dit stukje heb ik per mail gekregen uit een anonieme bron. Ik vond dit zo herkenbaar uit mijn jeugd dat ik dit jullie niet zou willen onthouden.