ziekenhuis

In het ziekenhuis in Nijmegen moet een dokter afstuderen op paren die een scanner willen wippen.
De dokter kijkt dan op de gang wat er met die mensen gebeurd. Jan en ik hebben ons opgegeven. Ik ben dood nerveus, om half drie zijn wij aan de beurt.
Ik zie hoe mijn man zijn ondergoed aantrekt en ik wil me ermee bemoeien dat dat niet kan. Dat is te gek zeg ik tegen hem maar hij is niet van zijn standpunt te veranderen
.Drink je koffie op zegt hij we moeten vertrekken. Hij spreekt af wat ik moet doen als hij door de zenuwen niet omhoog kan krijgen.Nou zeg ik dat heb ik nog nooit meegemaakt.Jij wilt en kunt het overal dus dat lijkt het in 't ziekenhuis geen probleem.
We kwamen veel te vroeg aan. U bent mijnheer en mevr. Goedkoop zegt de juffrouw aan de balie. Och ja zegt ze giechelend U komt voor dr v Leeuwen.
In de gang zie ik allemaal mensen die proesten en giechelend ons gadeslaan. Wij worden de wachtkamer ingezet en bekijken alle playboys die op tafel liggen.
Mijn naam is Dr van Leeuwen U bent mijnheer en mevrouw Goedkoop, komt U maar even mee.
We worden in een kleedhokje geduwd zo groot als een zwemhokje. We werden opgehaald door een verpleegster mijn naam is Anne-Marie Willemsen.
Ik kijk mijn man aan heel verontwaardigd door zijn plotselinge erectie. Jan zegt sorry maar de verpleegster zegt dat dat niet erg is.
Ze helpt ons in de scanner doet de deur dicht en vertrekt.Vanuit een andere kamer spreekt de dokter door een luidspreker begint U maar.
Je moet beginnen zeg ik tegen hem hij verstond het niet want hij is een beetje doof. Wat zegt hij hoe moet ik nu beginnen, waar begin ik altijd mee. Waar hebben we het altijd over als we zin hebben. Begin jij maar , jij begint toch ook wel eens. Die kans heb ik met jou nooit gehad.
Kom op jij begint zeg ik. Op de luidspreker horen we, bent U al begonnen.Ik moet naar de w.c. roept mijn man in de scanner,kunt U mij er misschien eruit halen, er zit n.l. een kinderslot op de deur.. Anne-Marie komt hem eruit halenen staat daar minuten lang te plassen. Ze klopt op de deur en vraagt gaat het mijnheer Goedkoop. En inderdaad het lukte te plassen.
Ze helpt hem in de scanner en de dokter roept dat wij moeten ontspannen. Ik kan niet ontspannen roep ik we hebben het nooit ontspannen gedaan.
Begint U maar zegt de dokter. We tuddelen nog maar wat door en we horen in de andere kamer vloeken lachen en zuchten en Jan sist in mijn oor waar ik in godsnaam mee bezig ben. Met jou beet ik hem toe.
Stapt U maar even uit zegt Anne-Marie de verpleegster tegen mij. Ik zal het wel even voordoen.Op dat moment werd ik wakker.
Het was een nachtmerrie.